data rozpoczęcia: 1-3-2010
data zakończenia: 1-7-2010
data dodania: 2010-04-26 14:48:13
miejsce: Polska kategoria: Aktualności dodał/a: mod
miejsce: Polska kategoria: Aktualności dodał/a: mod
Wyrok Sadu apelacyjnego uznający racje Komorowskiego w wyborczym sporze z Jarosławem Kaczyńskim jest zaprzeczeniem, do tej pory niezaprzeczalnego faktu, że żyjemy w państwie demokratycznym.
Samo bowiem słowo Komorowskiego wystarczyło sądowi by uznać Jarosława Kaczyńskiego kłamcą.
Pominę uzasadnienie sądu w przedmiotowej sprawie albowiem nie ma ono nic wspólnego z obowiązującym w Polsce ładem prawnym a tym bardziej z rzeczywistością.
Każda kampania wyborcza jest sporem o program kandydatów i gdyby oprzeć się na uzasadnieniu Sadu Apelacyjnego to polskie sądy winny być zasypane lawiną pozwów obywateli naszego kraju przeciwko politykom którzy kłamią. Niespełnione bowiem obietnice wyborcze są zmorą nie tylko naszego kraju.
Jednak tylko w naszym kraju zdarzyło się że wydano wyrok w sprawie która nie powinna być przez sąd w ogóle rozpatrywana. Wpisał się resort sprawiedliwości w polityczne rozgrywki i to świadczy dobitnie do czego mogą doprowadzić rządy Platformy Obywatelskiej i poddanego jej Prezydenta.
Komorowski, człowiek który czyni zarzut sędziemu dzięki któremu został skazany na miesiąc aresztu ( nie więzienia ) mając wiedze o tym, że w tamtych czasach w podobnych przypadkach orzekano kary bez względnego pozbawienia wolności jest po prostu populistą.
Ale ten fragment jego życiorysu pozostawię ocenie jego wyborców.
Dla mnie istotniejsza sprawą jest polityczna kariera Komorowskiego nie w czasie PRL-u lecz po roku 1989.
Komorowski od samego początku obracał się w kręgach konserwatystów dla których zgodnie z myślą konserwatywną gospodarka powinna opierać się na prywatnej własności i zasadzie konkurencji realizowanej przez rynek.
Świadczy o tym jego polityczna aktywność w Unii Demokratycznej czy Unii Wolności ( lata 90 – te )
W roku 1997 razem z Janem Rokitą zakłada stronnictwo Konserwatywno Ludowe.
W roku 2001 po upadku kierowanej przez Tuska od 1994 r Unii Wolności Komorowski i Tusk tworzą wspólnie Platformę Obywatelską .
Obecność Komorowskiego w rządach i partiach dla których prywatyzacja jest krokiem ku rzekomo lepszej przyszłości Polski jest wyraźnym odzwierciedleniem jego politycznych ambicji.
Przypomnijmy zatem nazwiska z którymi kojarzymy największe prywatyzacje w Polsce:
Jan Krzysztof Bielecki, Leszek Balcerowicz, Janusz Lewandowski, Donald Tusk, Paweł Piskorski. Tylko dwóch z nich nie ma obecnie w Parlamencie ( czyt. Paweł Piskorski i Leszek Balcerowicz ) Pozostali mają swoje miejsce w obecnie rządzącej ekipie.
Wymienione wyżej nazwiska ściśle wiążą się z początkiem transformacji gospodarczych w Polsce od roku 1989.
Warto tez wspomnieć, że partia Komorowskiego czyt. Platforma Obywatelska znalazła swoje miejsce w Parlamencie europejskim w koalicji Europejskiej Partii Ludowej (dawniej określana też jako Europejska Partia Obywatelska[1]; fr. Parti Populaire Européen, PPE, ang. European People's Party, EPP), EPL - europejska partia polityczna w skład której wchodzą głównie partie chadeckie, konserwatywne i liberalno-konserwatywne krajów Unii Europejskiej.
Jeżeli wiec Komorowski uznaje, że Jarosław Kaczyński gra na katastrofie smoleńskiej udając przemianę w tym co mówi i robi, to na jakiej podstawie zwrócił się do sadu oskarżając Jarosława Kaczyńskiego o kłamstwo. To że Komorowski w dążeniu do celu wytyczonym przez Tuska i jego ekipę jest w stanie posunąć się do największych podłości wcale mnie nie dziwi. Po prostu jest to jedna z jego wielu negatywnych cech jakie w nim postrzegam.
Jestem natomiast przerażony wyrokiem sądu który swoim wyrokiem pokazał gdzie ma swoją rzekomą niezależność.
Mam gorącą nadzieję, że Polacy dostrzegą niebezpieczeństwo jakie nam grozi w wypadku wygranej Komorowskiego.
Mam tez nadzieję, że nowy Prezydent ( moim zdaniem będzie nim Jarosław Kaczyński ) nie będzie automatycznie podpisywał nominacji sędziowskich chroniąc polskiego obywatela przed ich dyspozycyjnością sędziów w zależności od ich sympatii i zależności politycznych.
W całej sprawie wystarczyło tylko zajrzeć do materiałów które określają postawę Komorowskiego jako zwolennika prywatyzacji a nie orzekać na podstawie sympatii politycznych czy strachu przed zwierzchnikiem.
Jeżeli którykolwiek z sędziów orzekających w sprawie Komorowski – Kaczyński czuje się dotknięty moimi uwagami to najmocniej za to przepraszam jednak tak postrzegam postanowienie w tej sprawie. Jeżeli jednak nie można publicznie głosić swoich opinii to proszę zapisać to w Konstytucji RP a w przepisach obowiązującego prawa ( rzekomo równego dla wszystkich ) proszę określić szczegółowo kogo można nazywać kłamcą, kogo można nazywać politycznym karłem, kogo można publicznie oskarżać nie mając na to żadnych dowodów, że nadużywa alkoholu, kogo można nazywać politycznym szkodnikiem czy nawet straszyć zabójstwem ( ostatnia wypowiedź Palikota )itp. Itd.
Przetaczając powyższe słowa pragnę przypomnieć Wysokiemu Sądowi w jaki sposób obrażano tragicznie zmarłego ś.p. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. Wówczas jakoś polski wymiar sprawiedliwości nie dostrzegał nieprawości umarzając kolejne wnioski o wszczęcie postępowań wobec sprawców tych niegodziwości.
Polecamy takze artykuły;
http://www.imazury.com/wydarzenie,451,I_runda_za_nami.html
http://www.imazury.com/wydarzenie,453,FAKTY_po_debacie.html
http://imazury.com/wydarzenie,443,Wyrok_kuriozum.html
http://www.imazury.com/wydarzenie,449,Po_co_Tuskowi_jest_potrzebny_Komorowski.html
Na sam koniec zainteresowanym polecam poszerzenie swojej wiedzy na temat znaczenia słowa konserwatyzm z którym od lat kojarzy się Bronisław Maria „hrabia-error” Komorowski
Źródło WikiPedia
Konserwatyzm (z łaciny conservare – zachowywać, dochować zmian), orientacja, która bazuje na hasłach obrony istniejącego porządku społeczno-gospodarczego oraz zachowywania i umacniania tradycyjnych wartości, takich jak: religia, naród, państwo, rodzina, hierarchia, autorytet, własność prywatna. Konserwatyści chcą obronić stary porządek ze względu na przekonanie o dewolucyjnym charakterze zmian społecznych.
Za przodków konserwatystów można uznać wielu myślicieli i polityków, będących zwolennikami hierarchicznego porządku społeczeństwa i silnej władzy wykonawczej, bądź przedkładającymi poczucie bezpieczeństwa i ładu ponad niezależność, a jednocześnie szanującymi tradycję.
Koncepcja człowieka określa wizję społeczeństwa. Według konserwatystów kształtuje się ono i rozwija w sposób naturalny, jest organiczną całością, nie zaś zbiorem zatomizowanych jednostek. Wspólnota jest nadrzędna wobec jednostki.
Społeczeństwo jest ze swej istoty hierarchiczne. Jego rozwojem powinna rządzić zasada ciągłości historycznej. Jest to jedna z najważniejszych zasad uznawanych przez konserwatystów. Ich zdaniem istniejące instytucje ucieleśniają mądrości i doświadczenie kolejnych generacji, natomiast tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie jest spoiwem gwarantującym ład społeczny. Nie oznacza to, że konserwatyści są niechętni wszelkim zmianom. Dopuszczają oni takie przeobrażenia, które nie naruszają ciągłości między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością, są efektem naturalnego procesu gromadzenia i przewartościowywania doświadczeń. Wyznając taki pogląd, konserwatyści negatywnie odnoszą się do rewolucji i reform głęboko ingerujących w życie społeczne. Stoją na stanowisku, że społeczeństwu, nawet w imię doskonalenia instytucji i ludzi, nie wolno narzucać żadnych rozwiązań zasadniczo zmieniających istniejące struktury i zasady współżycia. Oznacza to bowiem destrukcję i chaos, a dążenie do naprawy zła kończy się złem jeszcze większym. Gwałtowne zmiany niszczą naturalne więzi, co rodzi z kolei przemoc jako środek mający zapewnić spójność społeczeństwa.
Zgodnie z myślą konserwatywną gospodarka powinna opierać się na prywatnej własności i zasadzie konkurencji realizowanej przez rynek.
Dopuszczają oni takie przeobrażenia, które nie naruszają ciągłości między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością, są efektem naturalnego procesu gromadzenia i przewartościowywania doświadczeń. Wyznając taki pogląd, konserwatyści negatywnie odnoszą się do rewolucji i reform głęboko ingerujących w życie społeczne. Stoją na stanowisku, że społeczeństwu, nawet w imię doskonalenia instytucji i ludzi, nie wolno narzucać żadnych rozwiązań zasadniczo zmieniających istniejące struktury i zasady współżycia. Oznacza to bowiem destrukcję i chaos, a dążenie do naprawy zła kończy się złem jeszcze większym. Gwałtowne zmiany niszczą naturalne więzi, co rodzi z kolei przemoc jako środek mający zapewnić spójność społeczeństwa.
Samo bowiem słowo Komorowskiego wystarczyło sądowi by uznać Jarosława Kaczyńskiego kłamcą.
Pominę uzasadnienie sądu w przedmiotowej sprawie albowiem nie ma ono nic wspólnego z obowiązującym w Polsce ładem prawnym a tym bardziej z rzeczywistością.
Każda kampania wyborcza jest sporem o program kandydatów i gdyby oprzeć się na uzasadnieniu Sadu Apelacyjnego to polskie sądy winny być zasypane lawiną pozwów obywateli naszego kraju przeciwko politykom którzy kłamią. Niespełnione bowiem obietnice wyborcze są zmorą nie tylko naszego kraju.
Jednak tylko w naszym kraju zdarzyło się że wydano wyrok w sprawie która nie powinna być przez sąd w ogóle rozpatrywana. Wpisał się resort sprawiedliwości w polityczne rozgrywki i to świadczy dobitnie do czego mogą doprowadzić rządy Platformy Obywatelskiej i poddanego jej Prezydenta.
Komorowski, człowiek który czyni zarzut sędziemu dzięki któremu został skazany na miesiąc aresztu ( nie więzienia ) mając wiedze o tym, że w tamtych czasach w podobnych przypadkach orzekano kary bez względnego pozbawienia wolności jest po prostu populistą.
Ale ten fragment jego życiorysu pozostawię ocenie jego wyborców.
Dla mnie istotniejsza sprawą jest polityczna kariera Komorowskiego nie w czasie PRL-u lecz po roku 1989.
Komorowski od samego początku obracał się w kręgach konserwatystów dla których zgodnie z myślą konserwatywną gospodarka powinna opierać się na prywatnej własności i zasadzie konkurencji realizowanej przez rynek.
Świadczy o tym jego polityczna aktywność w Unii Demokratycznej czy Unii Wolności ( lata 90 – te )
W roku 1997 razem z Janem Rokitą zakłada stronnictwo Konserwatywno Ludowe.
W roku 2001 po upadku kierowanej przez Tuska od 1994 r Unii Wolności Komorowski i Tusk tworzą wspólnie Platformę Obywatelską .
Obecność Komorowskiego w rządach i partiach dla których prywatyzacja jest krokiem ku rzekomo lepszej przyszłości Polski jest wyraźnym odzwierciedleniem jego politycznych ambicji.
Przypomnijmy zatem nazwiska z którymi kojarzymy największe prywatyzacje w Polsce:
Jan Krzysztof Bielecki, Leszek Balcerowicz, Janusz Lewandowski, Donald Tusk, Paweł Piskorski. Tylko dwóch z nich nie ma obecnie w Parlamencie ( czyt. Paweł Piskorski i Leszek Balcerowicz ) Pozostali mają swoje miejsce w obecnie rządzącej ekipie.
Wymienione wyżej nazwiska ściśle wiążą się z początkiem transformacji gospodarczych w Polsce od roku 1989.
Warto tez wspomnieć, że partia Komorowskiego czyt. Platforma Obywatelska znalazła swoje miejsce w Parlamencie europejskim w koalicji Europejskiej Partii Ludowej (dawniej określana też jako Europejska Partia Obywatelska[1]; fr. Parti Populaire Européen, PPE, ang. European People's Party, EPP), EPL - europejska partia polityczna w skład której wchodzą głównie partie chadeckie, konserwatywne i liberalno-konserwatywne krajów Unii Europejskiej.
Jeżeli wiec Komorowski uznaje, że Jarosław Kaczyński gra na katastrofie smoleńskiej udając przemianę w tym co mówi i robi, to na jakiej podstawie zwrócił się do sadu oskarżając Jarosława Kaczyńskiego o kłamstwo. To że Komorowski w dążeniu do celu wytyczonym przez Tuska i jego ekipę jest w stanie posunąć się do największych podłości wcale mnie nie dziwi. Po prostu jest to jedna z jego wielu negatywnych cech jakie w nim postrzegam.
Jestem natomiast przerażony wyrokiem sądu który swoim wyrokiem pokazał gdzie ma swoją rzekomą niezależność.
Mam gorącą nadzieję, że Polacy dostrzegą niebezpieczeństwo jakie nam grozi w wypadku wygranej Komorowskiego.
Mam tez nadzieję, że nowy Prezydent ( moim zdaniem będzie nim Jarosław Kaczyński ) nie będzie automatycznie podpisywał nominacji sędziowskich chroniąc polskiego obywatela przed ich dyspozycyjnością sędziów w zależności od ich sympatii i zależności politycznych.
W całej sprawie wystarczyło tylko zajrzeć do materiałów które określają postawę Komorowskiego jako zwolennika prywatyzacji a nie orzekać na podstawie sympatii politycznych czy strachu przed zwierzchnikiem.
Jeżeli którykolwiek z sędziów orzekających w sprawie Komorowski – Kaczyński czuje się dotknięty moimi uwagami to najmocniej za to przepraszam jednak tak postrzegam postanowienie w tej sprawie. Jeżeli jednak nie można publicznie głosić swoich opinii to proszę zapisać to w Konstytucji RP a w przepisach obowiązującego prawa ( rzekomo równego dla wszystkich ) proszę określić szczegółowo kogo można nazywać kłamcą, kogo można nazywać politycznym karłem, kogo można publicznie oskarżać nie mając na to żadnych dowodów, że nadużywa alkoholu, kogo można nazywać politycznym szkodnikiem czy nawet straszyć zabójstwem ( ostatnia wypowiedź Palikota )itp. Itd.
Przetaczając powyższe słowa pragnę przypomnieć Wysokiemu Sądowi w jaki sposób obrażano tragicznie zmarłego ś.p. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. Wówczas jakoś polski wymiar sprawiedliwości nie dostrzegał nieprawości umarzając kolejne wnioski o wszczęcie postępowań wobec sprawców tych niegodziwości.
Polecamy takze artykuły;
http://www.imazury.com/wydarzenie,451,I_runda_za_nami.html
http://www.imazury.com/wydarzenie,453,FAKTY_po_debacie.html
http://imazury.com/wydarzenie,443,Wyrok_kuriozum.html
http://www.imazury.com/wydarzenie,449,Po_co_Tuskowi_jest_potrzebny_Komorowski.html
Na sam koniec zainteresowanym polecam poszerzenie swojej wiedzy na temat znaczenia słowa konserwatyzm z którym od lat kojarzy się Bronisław Maria „hrabia-error” Komorowski
Źródło WikiPedia
Konserwatyzm (z łaciny conservare – zachowywać, dochować zmian), orientacja, która bazuje na hasłach obrony istniejącego porządku społeczno-gospodarczego oraz zachowywania i umacniania tradycyjnych wartości, takich jak: religia, naród, państwo, rodzina, hierarchia, autorytet, własność prywatna. Konserwatyści chcą obronić stary porządek ze względu na przekonanie o dewolucyjnym charakterze zmian społecznych.
Za przodków konserwatystów można uznać wielu myślicieli i polityków, będących zwolennikami hierarchicznego porządku społeczeństwa i silnej władzy wykonawczej, bądź przedkładającymi poczucie bezpieczeństwa i ładu ponad niezależność, a jednocześnie szanującymi tradycję.
Koncepcja człowieka określa wizję społeczeństwa. Według konserwatystów kształtuje się ono i rozwija w sposób naturalny, jest organiczną całością, nie zaś zbiorem zatomizowanych jednostek. Wspólnota jest nadrzędna wobec jednostki.
Społeczeństwo jest ze swej istoty hierarchiczne. Jego rozwojem powinna rządzić zasada ciągłości historycznej. Jest to jedna z najważniejszych zasad uznawanych przez konserwatystów. Ich zdaniem istniejące instytucje ucieleśniają mądrości i doświadczenie kolejnych generacji, natomiast tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie jest spoiwem gwarantującym ład społeczny. Nie oznacza to, że konserwatyści są niechętni wszelkim zmianom. Dopuszczają oni takie przeobrażenia, które nie naruszają ciągłości między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością, są efektem naturalnego procesu gromadzenia i przewartościowywania doświadczeń. Wyznając taki pogląd, konserwatyści negatywnie odnoszą się do rewolucji i reform głęboko ingerujących w życie społeczne. Stoją na stanowisku, że społeczeństwu, nawet w imię doskonalenia instytucji i ludzi, nie wolno narzucać żadnych rozwiązań zasadniczo zmieniających istniejące struktury i zasady współżycia. Oznacza to bowiem destrukcję i chaos, a dążenie do naprawy zła kończy się złem jeszcze większym. Gwałtowne zmiany niszczą naturalne więzi, co rodzi z kolei przemoc jako środek mający zapewnić spójność społeczeństwa.
Zgodnie z myślą konserwatywną gospodarka powinna opierać się na prywatnej własności i zasadzie konkurencji realizowanej przez rynek.
Dopuszczają oni takie przeobrażenia, które nie naruszają ciągłości między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością, są efektem naturalnego procesu gromadzenia i przewartościowywania doświadczeń. Wyznając taki pogląd, konserwatyści negatywnie odnoszą się do rewolucji i reform głęboko ingerujących w życie społeczne. Stoją na stanowisku, że społeczeństwu, nawet w imię doskonalenia instytucji i ludzi, nie wolno narzucać żadnych rozwiązań zasadniczo zmieniających istniejące struktury i zasady współżycia. Oznacza to bowiem destrukcję i chaos, a dążenie do naprawy zła kończy się złem jeszcze większym. Gwałtowne zmiany niszczą naturalne więzi, co rodzi z kolei przemoc jako środek mający zapewnić spójność społeczeństwa.
Komentarze (0)
Brak komentarzy...